Galeria Brzozowa, ul. Jezuicka 4 (wejście od ul. Brzozowej)
Czas trwania wystawy: 18 grudnia 2025 – 3 lutego 2026
Galeria czynna codziennie w godz. 14:00-19:00, wstęp wolny
Wernisaż: 17 grudnia 2025, godz. 18:00
Expression Beyond Manners
to wystawa, która bada ekspresję jako fundamentalny sposób przechodzenia przez doświadczenia graniczne — szczególnie te, które rodzą się w cieniu depresji, jednego z najbardziej ukrytych, a jednocześnie powszechnych problemów współczesnego społeczeństwa. W Polsce dotyka ona już milionów osób, choć nadal pozostaje tematem przemilczanym, niechętnie ujawnianym, często zepchniętym w samotność. Wystawa nie jest terapią i nie pełni funkcji terapeutycznej. Nie ma ambicji opisywać choroby ani jej diagnozować. Jej istotą jest ujście — przestrzeń, w której ekspresja staje się aktem codziennej odwagi, formą rozszczelnienia mroku oraz narzędziem powolnego wydobywania się z jego gęstości.
Prezentowane prace powstają z napięcia między impulsem a kontrolą, między energią a strukturą. Ich językiem jest surowość formy, niedoskonałość powierzchni, dialog między materią a gestem. Widz odnajdzie tu zarówno intuicyjne elementy bliskie estetyce brut-artu, jak i filozofię wabi-sabi, która akcentuje piękno nietrwałości, asymetrii i tego, co nie w pełni wygładzone. Ta synergia tworzy autonomiczny idiom — ekspresję nieuzależnioną od manier estetycznych czy oczekiwań kultury. Ekspresję, która nie chce być dekoracyjna; chce być prawdziwa. To opowieść o odwadze pozwalania, by materia przejęła głos tam, gdzie słowa zawodzą.
Expression Beyond Manners to zaproszenie do doświadczenia procesu wychodzenia z ciemności. Do przyjęcia niedoskonałości jako formy świadectwa. Do zobaczenia, że gest twórczy — nawet najmniejszy — może stać się światłem, które rozprasza cień.
Oskar Derych
Wykładowca, ispirator, artysta. Absolwent Historii Sztuki. Pełnił funkcję Prorektora ds. Rozwoju Europejskiej Akademii Sztuk ANTONIEGO FALATA. Zasiadał w Zarządzie Fundacji Teraz Polska oraz był Dyrektorem Działu Kreacji Promocji marki IDEA (obecnie Orange), za której stworzenie i autorstwo otrzymał nagrodę Złote Orły. Wykładowca w Wyższej Szkole Komunikowania i Nauk Społecznych im. Jerzego Giedroycia, w Kolegium Artes Liberales Uniwersytetu Warszawskiego oraz na Wydziale Dziennikarstwa, Informacji i Bibliologii Uniwersytetu Warszawskiego. Jako doradca współpracował m.in. z zarządem Marsh McLennan, jednej z największych na świecie firm zarządzających ryzykiem biznesowym, posiadającej oddziały w 130 krajach, notowanej na New York Stock Exchange. Wraz z prof. Krzysztofem Rybińskim przeprowadził pierwszą w Polsce fuzję sześciu różnych uczelni, tworząc Grupę Uczelni Vistula. Jako tutor i doradca wspiera firmy w inspirowaniu zespołów do poszukiwania i tworzenia nieszablonowych rozwiązań oraz rozwijania nowych ofert, usług i marek. Wspólnie z Jackiem Santorskim i Andrzejem Olechowskim recenzował książkę prof. Fazlagicza “Kreatywni w biznesie”.
Prace wystawiane na: Venice 2022, Arrival Gallery Brooklyn 2025, Clover Gallery 2025 i inne. Prace nabyte do prywatnych kolekcji w Gandawie, Paryżu, Berlinie, Amsterdamie, Brukseli, NY.
Jestem oddany poszukiwaniu i odkrywaniu niedoskonałości, połączeń i transgresji jako doskonałej formy ekspresji artystycznej. Nie tworzę sztuki ani dekoracji. Tworzę tożsamość. Moja praca nie ma za zadanie wtapiać się w otoczenie. Ma za zadanie przejąć kontrolę. Tworzę wizualizacje, które narzucają swoją obecność. Nie delikatna, nie uprzejma — ustrukturyzowana moc w formie sztuki. Moja sztuka jest dla ludzi, którzy odmawiają zniknięcia w swoim otoczeniu. Pracuję w technikach mieszanych, łącząc akryl, olej, znalezione materiały (found footage), tekturę i materiały budowlane. Płótna nie traktuję jako powierzchni — traktuję je jako strukturę, coś, co należy budować, a nie tylko pokrywać. Warstwy nie są nakładane dla efektu, lecz po to, by nadać formie fizyczny ciężar. Czasami są kontrolowane i gładkie; innym razem surowe i szorstkie — przybliżając pracę bardziej do obiektu niż do ilustracji. Zamiast tradycyjnej kompozycji, używam montażu — zestawiając znalezione lub przemysłowe fragmenty z celowymi polami koloru. Kontrast między materiałami generuje napięcie między porządkiem a przypadkiem, co jest kluczowe dla mojej praktyki.